`

O Maryjo Horodyska słynąca łaskami, W życiu naszym i przy śmierci, Przyczyń się za nami.

Konstanty Kimaczynski

KS. KONSTANTY KIMACZYŃSKI /1892 - 1924/

Urodzony 17 II 1892 r, w Szczebrzeszynie.

Rodzicami byli: Dominik i Antonina. Nauki początkowe pobierał w Zwie­rzyńcu, Szczebrzeszynie i Zamościu. W 1910 r. wstąpił do Seminarium Duchownego w Lublinie. Ukończył je jako subdiakon w 1913 r. Czekał na święcenia kapłańskie z racji mło­dego wieku. W 1914 r. otrzymał diakonat z rąk ks.Fr. Jaczew­skiego, biskupa lubelskiego. Jako subdiakon i diakon był se­kretarzem w Konsystorzu Lubelskim, mając zlecony dział Unitów i uczył w szkołach religii.

Na kapłana został wyświęcony w maju 1914 r. w Lublinie przez ks. Aleksandra Kakowskiego, arcybiskupa warszawskie­go (późniejszego kardynała), który wtedy udzielał ich po raz pierwszy. Ks. bp Jaczewski był wówczas bardzo chory.

Od 16 V 1915 r. do 20 V 1918 r. był kapelanem kaplicy w Brzeźnicy.

Od 20 V 1918 r. do 201 1919 r. w parafii Opole - Pode­dwórze był kapelanem - zastępcą proboszcza ks. Filipowicza, którego usunęły okupacyjne władze niemieckie.

W dniu 7 II 1919 r. został mianowany wikariuszem parafii Wisznice z rezydencją w Horodyszczu.

W dniu 31 V 1919 r. został mianowany pierwszym pro­boszczem tej wznowionej parafii.

Odszedł na wikariusza pa­rafii Ulan /25 IV 1920 - 20 VIII 1921/ .

Następnie był proboszczem w parafiach:

Rozbity Kamień / 20 VIII 1921 - 21 X 1921/

Grodzisk /21 X 1921 ~ 23 III 1924/

Kolembrody /23 III 1924 - 29 VIII 1924/.

Zmarł nagle 29 VIII 1924 r. w Kolembrodach i tam został pochowany.